Friday, April 28, 2006

ميداني كرم شب تاب! پروانه ها بال دارند و بايد پرواز كنند. آنها با تو فرق دارند. مي توانند از آن بالا تمام باغ را ببينند و گل هاي زيادي هست كه بتوانند روي آن بنشينند، بويشان كنند و گاهي دوستشان داشته باشند. اما تو بايد آهسته آهسته از شاخه اي كه روي آن نشسته اي پايين بيايي تابتواني از يك شاخه ي ديگر بالا بروي. با اين حال اصلا نبايد غصه بخوري! اينجور بالا و پايين رفتن هم خوب است. اگر تو تحمل كني و به شب فكر كني و به نوري كه هر چقدر كوچك اما نوراني...
پروانه ها خيلي قشنگند. بعضي وقت ها هم بال هاشان خسته مي شود بي هوا مي نشينند روي بوته ي خاري كه دم دستشان ا ست . پروانه ها نازكند و بعضي وقت ها تنشان زخم مي شود. . آنها مثل تو بعضي جاها سينه خيز نرفته اند كه بدانند با زخم تنشان بايد چطوري رفتار كنند. پروانه ها ظريفند و دلشان مي خواهد وقتي درد مي كشند يكي نوازششان كند. آنوقت ياد تو مي افتند و مي آيند پيش تو و آنوقت تو دل سير پروانه ات را نگاه كن هي تا وقت داري نوازشش كن و فكر نكن به اينكه به زودي دوباره پرواز خواهد كرد
.

Comments: Post a Comment

<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?